Ten artykuł to kompleksowy przewodnik po obróbce zdjęć w programie Adobe Photoshop, stworzony z myślą o początkujących. Dowiesz się, jak krok po kroku transformować swoje fotografie, od podstawowych korekt po zaawansowany retusz, wykorzystując kluczowe narzędzia i techniki. Moim celem jest przekazanie Ci wiedzy w taki sposób, abyś poczuł pewność siebie w pracy z tym potężnym oprogramowaniem.
Opanuj podstawy edycji zdjęć kompleksowy przewodnik po Photoshopie dla początkujących
- Praca nieniszcząca (duplikowanie warstw, obiekty inteligentne) to złota zasada, która pozwala na elastyczną edycję i łatwe cofanie zmian.
- Kluczowe narzędzia to warstwy i maski, Camera Raw do globalnych korekt, a także Punktowy Pędzel Korygujący i Stempel do retuszu.
- Workflow obróbki zdjęć obejmuje import, selekcję, korekty globalne (ekspozycja, balans bieli), poprawki lokalne i eksport.
- Retusz portretu wymaga usuwania niedoskonałości, wygładzania skóry z zachowaniem tekstury oraz poprawy detali takich jak oczy.
- Zapisywanie zdjęć powinno uwzględniać format (PSD dla edycji, JPG dla internetu) oraz optymalizację rozmiaru i jakości.
Dlaczego Photoshop wciąż jest królem edycji i co musisz wiedzieć na start?
Adobe Photoshop od lat pozostaje niezaprzeczalnym liderem w dziedzinie edycji zdjęć i grafiki. To wszechstronne narzędzie, które pozwala zarówno amatorom, jak i profesjonalistom, przekształcać zwykłe fotografie w prawdziwe dzieła sztuki. Jego możliwości w poprawianiu jakości, kolorystyki, kompozycji czy nawet całkowitej manipulacji obrazem są praktycznie nieograniczone. W mojej ocenie, opanowanie Photoshopa to inwestycja, która otwiera drzwi do kreatywnego świata fotografii. Aby jednak efektywnie wykorzystać jego potencjał, kluczowe jest przyjęcie uporządkowanego przepływu pracy, czyli tzw. workflow. Dzięki niemu nauka staje się bardziej intuicyjna, a Ty zyskujesz kontrolę nad każdym etapem edycji, unikając chaosu i frustracji. Pamiętaj, że nawet najbardziej skomplikowane efekty często składają się z prostych, logicznych kroków.
Nieniszcząca edycja: Złota zasada, która uratuje Twoje zdjęcia
Jeśli miałbym wskazać jedną, najważniejszą zasadę pracy w Photoshopie, byłaby to edycja nieniszcząca. Dla początkujących jest to absolutny fundament, który pozwala na swobodne eksperymentowanie bez obawy o zniszczenie oryginalnego zdjęcia. Wyobraź sobie, że możesz cofnąć każdą zmianę, porównać różne wersje obróbki, a nawet wrócić do punktu wyjścia w dowolnym momencie. To właśnie oferuje edycja nieniszcząca! Daje ona ogromną elastyczność i pozwala na naukę metodą prób i błędów. Z mojego doświadczenia wynika, że to klucz do budowania pewności siebie w programie. Dzięki niej, każda wprowadzona korekta jest odwracalna, co jest nieocenione, gdy dopiero poznajesz możliwości Photoshopa.- Duplikowanie warstwy tła: Zawsze zaczynaj od skopiowania oryginalnej warstwy zdjęcia. Dzięki temu oryginał pozostaje nietknięty.
- Warstwy dopasowania: Zamiast bezpośrednio zmieniać kolory czy jasność zdjęcia, używaj specjalnych warstw dopasowania. One modyfikują wygląd obrazu, ale nie jego piksele.
- Maski warstw: Pozwalają na precyzyjne stosowanie efektów tylko do wybranych obszarów zdjęcia, ukrywając je lub ujawniając.
- Obiekty inteligentne: Konwertowanie warstw na obiekty inteligentne pozwala na stosowanie filtrów i transformacji w sposób nieniszczący, z możliwością ich późniejszej edycji.
Pierwsze kroki: Jak otworzyć zdjęcie i przygotować przestrzeń roboczą?
Zacznijmy od podstaw, czyli od otwarcia zdjęcia w Photoshopie. Ten pozornie prosty krok ma swoje niuanse, zwłaszcza jeśli pracujesz z plikami RAW, które oferują znacznie większe możliwości edycyjne.- Otwieranie zdjęcia: Przejdź do menu "Plik" (File) > "Otwórz" (Open) i wybierz swoje zdjęcie. Jeśli jest to plik RAW (np. .CR2, .NEF, .ARW), Photoshop automatycznie otworzy je w module Camera Raw. To właśnie tutaj wykonuje się większość globalnych korekt, zanim zdjęcie trafi do głównego interfejsu Photoshopa.
- Praca w Camera Raw: W Camera Raw możesz dostosować balans bieli, ekspozycję, kontrast i wiele innych parametrów. Po zakończeniu podstawowych korekt kliknij "Otwórz obraz" (Open Image), aby przenieść zdjęcie do Photoshopa. Jeśli nie masz pliku RAW, po prostu otwórz JPG wtedy od razu znajdziesz się w głównym oknie programu.
- Duplikowanie warstwy tła: To mój absolutny priorytet i pierwszy krok w każdym projekcie. Po otwarciu zdjęcia, w panelu "Warstwy" (Layers), kliknij prawym przyciskiem myszy na warstwę "Tło" (Background) i wybierz "Duplikuj warstwę" (Duplicate Layer) lub użyj skrótu
Ctrl/Cmd + J. Oryginalna warstwa tła zostanie zablokowana, a Ty będziesz pracować na kopii, zachowując oryginał jako punkt odniesienia. To jest właśnie esencja pracy nieniszczącej!
Fundament każdego dobrego zdjęcia: Globalne korekty w Camera Raw
Moduł Camera Raw to potężne narzędzie, które pozwala na wykonanie kompleksowych, globalnych korekt na zdjęciu, zanim jeszcze zagłębisz się w szczegółową edycję w Photoshopie. To tutaj nadajesz zdjęciu "bazę" odpowiednią ekspozycję, kolory i kontrast. Z mojego doświadczenia wynika, że solidne opanowanie Camera Raw znacząco przyspiesza i ułatwia dalszą pracę.
Balans bieli: Jak nadać zdjęciu naturalne kolory?
Balans bieli to jeden z najważniejszych parametrów, który wpływa na ogólny wygląd kolorystyczny Twojego zdjęcia. Jego zadaniem jest sprawienie, aby biele na zdjęciu były faktycznie białe, a nie np. żółtawe (przy świetle żarowym) czy niebieskawe (przy cieniu). Nieprawidłowy balans bieli może sprawić, że zdjęcie będzie wyglądało nienaturalnie, a kolory będą przekłamane. W module Camera Raw możesz łatwo skorygować balans bieli za pomocą narzędzia "Kroplomierz" (White Balance Tool), wskazując neutralny szary lub biały punkt na zdjęciu, lub ręcznie regulując suwaki "Temperatura" (Temperature) i "Odcień" (Tint), aby usunąć niepożądane zafarby kolorystyczne i nadać zdjęciu naturalny wygląd.
Magia suwaków: Poprawiamy ekspozycję, kontrast, światła i cienie
W Camera Raw (lub w panelu "Korekty" w Photoshopie) znajdziesz zestaw kluczowych suwaków, które pozwalają na globalne dostosowanie tonacji i jasności zdjęcia. Są to pierwsze i często najważniejsze korekty, jakie wykonuję. Pamiętaj, że są to zmiany globalne, wpływające na cały obraz, dlatego warto zacząć od nich, zanim przejdziesz do bardziej szczegółowych modyfikacji.
- Ekspozycja (Exposure): Kontroluje ogólną jasność zdjęcia. Przesunięcie w prawo rozjaśnia obraz, w lewo przyciemnia. Używaj go, aby skorygować zbyt jasne lub zbyt ciemne zdjęcia.
- Kontrast (Contrast): Zwiększa lub zmniejsza różnicę między najjaśniejszymi a najciemniejszymi partiami obrazu. Wyższy kontrast dodaje zdjęciu "pazura", niższy zmiękcza je.
- Podświetlenia (Highlights): Pozwala odzyskać szczegóły w najjaśniejszych obszarach zdjęcia, które mogły zostać "przepalone". Przesunięcie w lewo przyciemnia te partie.
- Cienie (Shadows): Analogicznie do podświetleń, pozwala wydobyć szczegóły z bardzo ciemnych obszarów, które mogły zostać "niedoświetlone". Przesunięcie w prawo rozjaśnia cienie.
- Biele (Whites): Kontroluje najjaśniejsze punkty obrazu. Używaj go do precyzyjnego ustawienia punktu bieli.
- Czerń (Blacks): Kontroluje najciemniejsze punkty obrazu. Używaj go do precyzyjnego ustawienia punktu czerni, nadając zdjęciu głębi.
Kadrowanie i prostowanie: Jak wyznaczyć idealną kompozycję?
Kadrowanie i prostowanie to często niedoceniane, ale niezwykle ważne etapy obróbki. Nawet najlepsze zdjęcie może zyskać na atrakcyjności, jeśli zostanie odpowiednio skadrowane, a horyzont będzie prosty. Narzędzie Kadrowanie (Crop Tool) w Photoshopie (skrót klawiszowy C) pozwala Ci nie tylko zmienić proporcje zdjęcia, ale także skorygować jego perspektywę i prostować linie. Zawsze staram się zastosować zasadę trójpodziału, umieszczając kluczowe elementy zdjęcia wzdłuż linii podziału lub na ich przecięciach, co znacząco poprawia kompozycję. Pamiętaj, że dobre kadrowanie może całkowicie odmienić odbiór Twojej fotografii, kierując wzrok widza tam, gdzie chcesz.
Praca z warstwami i maskami: Serce i dusza Photoshopa
Jeśli Camera Raw to fundament, to warstwy i maski są sercem i duszą Photoshopa. Bez nich, edycja zdjęć byłaby znacznie bardziej ograniczona i, co najważniejsze, niszcząca. Zrozumienie i opanowanie tych koncepcji to prawdziwy przełom w Twojej przygodzie z Photoshopem.
Czym są warstwy i dlaczego musisz je pokochać? Tworzenie pierwszej kopii
Warstwy to nic innego jak przezroczyste "folie" ułożone jedna na drugiej, z których każda może zawierać inny element obrazu korektę, tekst, obiekt graficzny czy fragment zdjęcia. Są one absolutną podstawą pracy nieniszczącej w Photoshopie. Pozwalają na izolowanie zmian, co oznacza, że możesz modyfikować jeden element zdjęcia, nie wpływając na pozostałe. To daje Ci niesamowitą kontrolę i elastyczność. Jak już wspomniałem wcześniej, pierwszym krokiem jest zawsze zduplikowanie warstwy tła. W panelu "Warstwy" (Layers) zaznacz warstwę "Tło", a następnie użyj skrótu Ctrl/Cmd + J. Od teraz pracujesz na kopii, a oryginał jest bezpieczny. To proste, ale fundamentalne działanie, które powtarzam przy każdym zdjęciu.
Maski bez tajemnic: Jak precyzyjnie kontrolować swoje zmiany?
Maski warstw to magiczne narzędzie, które pozwala na precyzyjne kontrolowanie, gdzie na zdjęciu widoczne są efekty danej warstwy. Wyobraź sobie, że masz warstwę z korektą kolorów, ale chcesz, aby ta korekta dotyczyła tylko nieba, a nie całego zdjęcia. Właśnie do tego służą maski! Działają one na prostej zasadzie: biały kolor na masce ujawnia efekt warstwy, czarny ukrywa, a odcienie szarości częściowo go przepuszczają. Dodajesz maskę do warstwy (klikając ikonę prostokąta z kółkiem w panelu Warstwy), a następnie malujesz po niej czarnym lub białym pędzlem. To pozwala na selektywne stosowanie efektów bez trwałego modyfikowania pikseli, co jest kolejnym filarem edycji nieniszczącej.
Warstwy dopasowania: Twoje centrum dowodzenia kolorem i światłem
Warstwy dopasowania (Adjustment Layers) to Twoje centrum dowodzenia, jeśli chodzi o nieniszczącą korekcję koloru i tonacji. Zamiast zmieniać piksele bezpośrednio, warstwy dopasowania nakładają efekt na warstwy pod nimi. Oznacza to, że w każdej chwili możesz edytować ich ustawienia, zmienić krycie, a co najważniejsze dodać do nich maskę, aby precyzyjnie kontrolować ich zasięg. To znacznie lepsze rozwiązanie niż bezpośrednie korekty obrazu, które są trudne do cofnięcia. Najpopularniejsze warstwy dopasowania, których sam używam niemal codziennie, to: "Jasność/Kontrast" (Brightness/Contrast), "Poziomy" (Levels), "Krzywe" (Curves), "Balans Kolorów" (Color Balance) czy "Barwa/Nasycenie" (Hue/Saturation). Dzięki nim masz pełną kontrolę nad wyglądem swojego zdjęcia, zachowując przy tym elastyczność edycji.Kluczowe narzędzia, które odmienią Twoje fotografie
Po opanowaniu podstawowych korekt globalnych i zrozumieniu idei warstw oraz masek, czas na poznanie narzędzi, które pozwolą Ci na bardziej szczegółową i precyzyjną pracę. To właśnie one sprawiają, że Photoshop jest tak potężny i pozwala na osiągnięcie niemal każdego efektu.
Perfekcyjna cera i czyste tło: Poznaj Punktowy Pędzel Korygujący i Stempel
Podczas retuszu zdjęć, zwłaszcza portretów, często napotykamy na drobne niedoskonałości, takie jak pryszcze, kurz na matrycy czy niechciane elementy w tle. Tutaj z pomocą przychodzą dwa niezastąpione narzędzia: Punktowy Pędzel Korygujący (Spot Healing Brush Tool) i Stempel (Clone Stamp Tool).
Punktowy Pędzel Korygujący (skrót klawiszowy J) jest idealny do szybkiego usuwania małych, tymczasowych niedoskonałości. Działa on niemal magicznie wystarczy kliknąć na niechciany element, a Photoshop automatycznie próbkuje piksele z otoczenia i w inteligentny sposób je zastępuje. Jest to świetne do usuwania wyprysków, drobnych zmarszczek czy kurzu. Z kolei Stempel (skrót klawiszowy S) daje znacznie większą kontrolę. Pozwala on na ręczne "klonowanie" pikseli z jednego obszaru zdjęcia i malowanie nimi w innym. Jest to doskonałe narzędzie do usuwania większych obiektów, powielania tekstur (np. fragmentu tła) lub precyzyjnego retuszu, gdzie chcesz mieć pełną kontrolę nad źródłem pikseli.
Krzywe i Poziomy: Jak świadomie modelować kontrast i jasność?
Gdy podstawowe suwaki w Camera Raw to za mało, sięgam po Krzywe (Curves) i Poziomy (Levels). Są to warstwy dopasowania, które oferują znacznie bardziej precyzyjną kontrolę nad zakresem tonalnym, kontrastem i jasnością zdjęcia. Pozwalają one na świadome modelowanie obrazu, co jest kluczowe dla osiągnięcia profesjonalnych rezultatów.
Poziomy (Levels) działają na podstawie histogramu, który wizualizuje rozkład jasności pikseli. Możesz przesuwać suwaki punktu bieli, czerni i szarości, aby skorygować ogólny kontrast i jasność, a także precyzyjnie ustawić punkty bieli i czerni na zdjęciu. Natomiast Krzywe (Curves) to najbardziej zaawansowane narzędzie do kontroli tonacji. Pozwalają na manipulowanie krzywą tonalną, co umożliwia selektywne rozjaśnianie lub przyciemnianie konkretnych zakresów tonalnych (np. tylko cieni, tylko świateł czy tylko tonów średnich) z niezwykłą precyzją. Opanowanie Krzywych to prawdziwy skok jakościowy w Twojej edycji.
Nasycenie vs. Jaskrawość (Vibrance): Jak podbić kolory, by nie przesadzić?
Wielu początkujących ma tendencję do przesadzania z kolorami, używając suwaka "Nasycenie" (Saturation). Moje doświadczenie podpowiada, aby być z nim ostrożnym. Nasycenie równomiernie wzmacnia wszystkie kolory na zdjęciu, co często prowadzi do przesyconych barw i nienaturalnego wyglądu, zwłaszcza na odcieniach skóry. Zamiast tego, znacznie częściej polecam używanie warstwy dopasowania Jaskrawość (Vibrance). Jaskrawość działa inteligentniej wzmacnia przede wszystkim te kolory, które są mniej nasycone, jednocześnie chroniąc już jaskrawe obszary i, co najważniejsze, odcienie skóry. Dzięki temu uzyskujesz bardziej naturalny, przyjemny dla oka efekt, bez ryzyka "plastikowych" kolorów.
Praktyczny warsztat: Obrabiamy zdjęcie portretowe krok po kroku
Retusz portretu to jedna z najpopularniejszych i najbardziej satysfakcjonujących form edycji zdjęć. Pozwala wydobyć piękno modela, jednocześnie zachowując naturalność. Przedstawię Ci mój sprawdzony workflow, który pozwoli Ci osiągnąć świetne rezultaty.
Krok 1: Podstawowy retusz skóry usuwanie niedoskonałości
- Na zduplikowanej warstwie zdjęcia (pamiętasz o pracy nieniszczącej, prawda?) wybierz Punktowy Pędzel Korygujący (Spot Healing Brush Tool).
- Upewnij się, że opcja "Próbkuj wszystkie warstwy" (Sample All Layers) jest zaznaczona, jeśli pracujesz na pustej warstwie powyżej.
- Delikatnie klikaj na pojedyncze niedoskonałości skóry, takie jak wypryski, drobne krostki czy pojedyncze, odstające włoski. Photoshop automatycznie je usunie, integrując z otoczeniem. Ważne jest, aby nie przesadzać i skupić się tylko na tymczasowych mankamentach, zachowując naturalną teksturę skóry.
Krok 2: Wygładzanie skóry z zachowaniem jej naturalnej tekstury
- Aby wygładzić skórę, ale jednocześnie zachować jej naturalną teksturę, możesz zastosować prostą, nieniszczącą technikę. Zduplikuj warstwę z retuszem niedoskonałości.
- Na nowej warstwie zastosuj filtr "Rozmycie gaussowskie" (Gaussian Blur) z menu "Filtr" (Filter) > "Rozmycie" (Blur). Dobierz promień rozmycia tak, aby skóra stała się gładka, ale szczegóły (np. oczy, usta) były wciąż widoczne.
- Następnie dodaj do tej rozmytej warstwy czarną maskę warstwy (przytrzymaj
Alt/Optioni kliknij ikonę maski w panelu Warstwy). - Teraz wybierz biały pędzel o miękkich krawędziach i niskim kryciu (np. 20-30%) i maluj po obszarach skóry, które chcesz wygładzić. Stopniowo będziesz ujawniać efekt rozmycia tylko tam, gdzie jest potrzebny. To pozwala na precyzyjną kontrolę i zachowanie tekstury.
Krok 3: Jak wydobyć głębię spojrzenia? Poprawianie oczu i brwi
- Oczy są zwierciadłem duszy, więc warto poświęcić im szczególną uwagę. Utwórz nową warstwę dopasowania "Krzywe" (Curves) lub "Poziomy" (Levels).
- Rozjaśnij delikatnie obraz, a następnie dodaj do tej warstwy czarną maskę.
- Białym pędzlem o niskim kryciu maluj tylko po tęczówkach oczu, aby je rozjaśnić i wydobyć blask. Możesz też lekko zwiększyć kontrast w tym obszarze.
- Podobnie postępuj z brwiami możesz je delikatnie przyciemnić lub zwiększyć ich kontrast, aby były bardziej wyraziste. Pamiętaj, aby wszystkie te zmiany były subtelne i wyglądały naturalnie.
Krok 4: Subtelne modelowanie twarzy światłocieniem (Dodge & Burn)
- Technika Dodge & Burn (rozjaśnianie i przyciemnianie) to sposób na dodanie głębi i wymiaru twarzy, podkreślając jej naturalne kontury.
- Utwórz nową, pustą warstwę i zmień jej tryb mieszania na "Nakładka" (Overlay). Wypełnij ją 50% szarością (Edycja > Wypełnij > 50% Szarości).
- Teraz, używając miękkiego pędzla z niskim kryciem (np. 5-10%), maluj na tej warstwie. Białym kolorem delikatnie rozjaśniaj (Dodge) obszary, które chcesz podkreślić (np. szczyty kości policzkowych, grzbiet nosa, czoło). Czarnym kolorem delikatnie przyciemniaj (Burn) obszary, które chcesz pogłębić (np. pod kośćmi policzkowymi, po bokach nosa).
- Ta technika wymaga praktyki i subtelności, ale efekty są naprawdę spektakularne, dodając portretowi trójwymiarowości.

Finalne szlify: Wyostrzanie i zapisywanie wisienka na torcie
Po wszystkich korektach i retuszu, przyszedł czas na ostatnie szlify, które sprawią, że Twoje zdjęcie będzie wyglądać profesjonalnie. Wyostrzanie i odpowiednie zapisywanie to kluczowe etapy, które decydują o ostatecznym odbiorze Twojej pracy.
Ostrość, która zachwyca: Skuteczna metoda z filtrem Górnoprzepustowym (High Pass)
Wyostrzanie to jeden z ostatnich etapów obróbki, a moim ulubionym i najbardziej efektywnym sposobem jest metoda z filtrem Górnoprzepustowym (High Pass). Jest ona nieniszcząca i pozwala na precyzyjną kontrolę nad efektem:
- Zduplikuj wszystkie widoczne warstwy na nową, jedną warstwę (
Ctrl/Cmd + Alt/Option + Shift + E). - Zastosuj do tej nowej warstwy filtr "Górnoprzepustowy" (High Pass) z menu "Filtr" (Filter) > "Inne" (Other). Dobierz promień tak, aby widoczne były tylko krawędzie i detale, bez halo. Zwykle jest to wartość od 1 do 3 pikseli.
- Zmień tryb mieszania tej warstwy na "Nakładka" (Overlay), "Miękkie światło" (Soft Light) lub "Twarde światło" (Hard Light) eksperymentuj, który da najlepszy efekt.
- Jeśli efekt jest zbyt mocny, zmniejsz krycie (Opacity) warstwy. Możesz również dodać maskę warstwy i malować po niej czarnym pędzlem, aby wyostrzyć tylko wybrane obszary (np. oczy, włosy), a pominąć skórę.
Ta metoda jest znacznie lepsza niż podstawowe filtry wyostrzające, ponieważ pozwala na kontrolę nad tym, co i w jakim stopniu jest wyostrzane, minimalizując ryzyko powstania artefaktów.
Jak zapisać zdjęcie do internetu, by wyglądało świetnie i szybko się ładowało?
Gdy Twoje zdjęcie jest gotowe, musisz je zapisać w odpowiednim formacie i rozmiarze, zwłaszcza jeśli ma trafić do internetu. Moje wskazówki są następujące:
- Format JPEG: To standard dla zdjęć w internecie. Oferuje dobrą kompresję przy akceptowalnej jakości.
- Optymalizacja rozmiaru pliku: Zawsze staraj się znaleźć równowagę między jakością a rozmiarem pliku. Duże pliki ładują się wolno, co frustruje użytkowników.
- Zmniejszanie wymiarów: Zanim zapiszesz, zmniejsz rozdzielczość zdjęcia do rozsądnych rozmiarów dla internetu (np. długa krawędź na 1920px lub 2560px), chyba że potrzebujesz większych.
- "Eksportuj jako" (Export As) lub "Zapisz dla sieci (starsza wersja)" (Save for Web (Legacy)): Te opcje (dostępne w menu "Plik" > "Eksportuj") oferują podgląd i kontrolę nad kompresją JPEG, pozwalając na precyzyjne dostosowanie jakości i rozmiaru pliku. Zawsze sprawdzam, jak zdjęcie wygląda przy różnych ustawieniach jakości.
Różnica między PSD a JPG: Kiedy i jakiego formatu używać?
Rozumienie różnic między formatami plików jest kluczowe dla efektywnej pracy i archiwizacji. Oto proste porównanie:
| Format | Zastosowanie/Charakterystyka |
|---|---|
| PSD (Photoshop Document) | To natywny format Photoshopa. Zachowuje wszystkie warstwy, maski, warstwy dopasowania, obiekty inteligentne i całą historię edycji. Jest idealny do przechowywania plików źródłowych, które mogą być w przyszłości edytowane. Pliki PSD są zazwyczaj duże. Zawsze zapisuj swoją pracę w PSD, zanim spłaszczysz ją do JPG. |
| JPG (Joint Photographic Experts Group) | To format skompresowany, który nie zachowuje warstw. Jest idealny do publikacji w internecie, udostępniania zdjęć, wysyłania e-mailem i jako ostateczny format wyjściowy. Oferuje dobrą kompresję, ale jest formatem stratnym każdorazowe zapisanie w JPG z niższą jakością powoduje utratę danych. Używaj go, gdy masz już gotową wersję zdjęcia i nie planujesz dalszych edycji warstw. |
